ไปเที่ยวกันเถอะ !!!
8/25/2552
8/12/2552
ถึงกาแลคซี่ที่ 79 ดวงดาวที่ผ่านมา
การที่เรามีพื้นที่มากมายให้ได้เขียนเรื่องราวต่างๆลงไปเยอะๆ
ข้อดีของมันคือการได้คัดกรองความคิดในเรื่องราวขณะนั้นซ้ำๆ
และแต่ละที่ มันก็จะมีความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป แล้วแต่ว่าเราคิดอะไรได้ในตอนนั้น
ข้อเสียของมันก็มี
การที่เราคิดอะไรซ้ำๆ ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องราวเดียวกัน แต่ก็แค่ต่างวลี ต่างคำพูด
เนื้อหามันก็จะเหมือนๆกัน แต่บางคำพูดมันให้ความรู้สึก ไม่เหมือนกัน
ฉันหิวน้ำ ฉันต้องการน้ำ ฉันกระหายน้ำ
เห็นความแตกต่างรึเปล่า?
ฉันเองเลือกรับได้ เธอเองก็เลือกรับได้ อยู่ที่ว่าจะเอาข้อความตรงไหนมาคิด
ต่างไป แตกต่างจาก ไม่เหมือนกัน
เข้าใจ แตกต่างจาก รู้สึกตรงกัน
ฉันไป แตกต่างจาก ฉันจากไป
แต่ไม่ว่าจะยังไง ทั้งหมดอาจเป็นแค่คำพูด
ที่ทำให้การจากไปของใครต่อใคร
เบาบาง และ แยบยล
7/26/2552
Revenge Of The Dois
ชาวนาคนหนึ่งมีชีวิตลำพัง
ไปเจองู corn กำลังใกล้ตาย
สงสารจึงเก็บเอามาเลี้ยงโดยไม่รู้ สุดท้ายจะเป็นอย่างไร
คอยดูแลด้วยความจริงใจห่วงใยและคอยให้ความรัก
เป็นกังวลว่ามันจะตายเฝ้าคอยเอาใจทุกอย่าง
แต่สุดท้ายชาวนาผู้ชายใจดี ด้วยความที่เขาไว้ใจ น่าเสียดายยยย
กลับต้องตาย ย ย ย ย
ด้วยพิษงู ............ แอ๊กก !!!
โห !!
จ๊อด : เป็นไงบ้างละซาร่า
ซาร่า : โอ้วพระเจ้าจ๊อด มันยอดมาก !!
6/21/2552
ด๋อย เวเดอร์ !!!
.jpg)
เมื่อวันเสาร์ไปจตุจักรมา และก็ได้รับสมาชิกใหม่มาอยู่ในห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
มันชื่อว่า "ด๋อย" เป็นลูกงู Corn Snake สีน้ำตาลน่ารักทีเดียว ตัวปิ๊ดเดียวเอง
ทีแรกก็กะว่าจะให้มันชื่อ ด๋อย เฉยๆ แต่วันนี้ก็เล่นกับมันเพลินไปหน่อยเลยเอามัน
ลงไปอยู่ในยานนาบู(ของโอบีวัน ซื้อมาในราคา 400 บาท) กะว่าจะให้มันขับเล่น
ด๋อยของเราก็เลยมุดหายเข้าไปในยานซะเลย !!!!ตกใจมาก ต้องรีบกู้ชีวิตนักบิน
เลยจำเป็นต้องพังยานลงไปเพื่อเอาด๋อยออกมา หลังจากนั้นมันจึงกลายเป็นผู้ทำลาย
ยานนาบูไปโดยปริยาย v.v ในเมื่อมีพลังแห่งด้านมืดมากขนาดนี้ ก็เลยเติมนามสกุล
ให้มันไปด้วยซะเลย
รูปท่าน Lord ด๋อย เวเดอร์ อีกซักรูป (ลืมถ่ายรูปยานที่พังมา).jpg)
6/10/2552
การเป็นมนุษย์เงินเดือนและการเป็นผู้ใหญ่
ตอนเด็กเคยรู้สึกว่าอยากโตมากๆ ซึ่งก็ไม่รู้ทำไม
ณ เวลานี้ก็โตมาได้ในระดับหนึ่งแล้ว แต่ความคิดของคนมันก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย
เหมือนกับว่าความคิดในตัวเรามันก็มีตัวตน และโตไปพร้อมๆกันเรานะ
รู้สึกไม่อยากโตไปกว่านี้ รู้สึกเกลียดตัวเองในเวลานี้
เริ่มรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่เลือกเรียนในสิ่งที่ชอบ
เหมือนกับว่ามันบั่นทอนความรู้สึกของการหลงไหลลงไปเยอะ
เหมือนกับว่าเราไม่ได้เรียนศิลปะ แต่เราเรียนการตลาดศิลปะมากกว่า
การเรียนศิลปะ
1.ทำให้เรารู้มาก
2.ทำให้เรานึกว่าเรามีstyleทั้งๆที่ก็ลอกมา
3.ทำให้เราแอนตี้คนรอบข้าง
4.ทำให้ไม่กล้าตัดสินใจ เพราะกลัวผิด grid
5.บั่นทอนจินตนาการ
กลับมานั่งที่ห้องและค้นสมุดเก่าๆ ค้นงานเก่าๆ แล้วก็ยิ้ม
รู้สึกว่ามันยังไม่ถูกเจือปนด้วยสารปนเปื้อนที่เรียกว่าความรู้ทางการศึกษา
เริ่มสังเกตุตัวเองว่าเดี๋ยวนี้คิดอะไรไม่ค่อยออก คิดออกก็เน้นขาย เบื่อ
แต่สิ่งเหล่านั้นมันก็ทำให้เราได้งาน และตรงนี้เอง ที่เราเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า
กำลังจะก้าวเข้าไปในโลก ที่อาจจะต้องพลัดพรากจากความเป็นเด็กไปตลอดกาล
วันนี้ เวลานี้ บันทึกไว้กับตัวเองว่า
เป็นวันอำลาวันเด็กแห่งชาติของ ธชา คงคาเขตร
อาจจะไม่ใช่วันที่ดีที่สุด แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
อย่างน้อยๆ เราก็จะดูแลตัวเอง ไปจนกว่าจะพร้อมค้นหาตัวเองอีกครั้ง หลังจากที่ได้รู้ว่า
มนุษย์เงินเดือน และ การเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในสังคม เป็นยังไง
6/04/2552
MAXIM แหร่มเลยยยย !!!!!
ไปช่วยงานให้รุ่นพี่มา เหตุผลเพราะว่ามันเป็นงานที่ สุดตีนจริงๆครับ!!!
Staff All Area ทำให้เมานมตั้งแต่ 10โมงเช้าถึงตี2เลยทีเดียว
อิ่มม...CD ออกเมื่อไหร่อย่าลืมไปหามาชมกัน สุดยอดดดดดดดดด
5/19/2552
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
